Schedule of National Chemical Heritage 2026

Alleen voor KNCV-leden

Met zijn nieuwe laboratorium Leeuwenbergh zette Gerrit Jan Mulder het scheikundig onderzoek in Nederland weer op de kaart. Zes van zijn promovendi schopten het ook tot hoogleraar aan Nederlandse universiteiten. Mulder was een veelzijdig, maar ook erg lastig man, die zich niet alleen als chemicus en arts, maar ook als volksopvoeder, politicus en overheidsadviseur onderscheidde, maar ook veel vijanden maakte.

 

Gerrit Jan Mulder (1802–1880), medicus van opleiding en autodidactisch chemicus, speelde een sleutelrol in de institutionalisering van het chemisch onderwijs aan de Universiteit Utrecht. Vanaf zijn benoeming als hoogleraar scheikunde in Utrecht in 1840 bouwde hij een laboratoriumcultuur op waarin praktisch chemisch onderzoek centraal stond. Een belangrijk, maar vaak minder belicht onderdeel van zijn werk was zijn opdracht van de Nederlandse regering om apothekers op te leiden voor de militair-geneeskundige dienst in Nederlands-Indië. Deze opleiding, die vanaf 1845 een meer academisch karakter kreeg, bracht een nieuwe generatie chemisch geschoolde apothekers voort die in de kolonie werkzaam werden op het gebied van farmacie, landbouwscheikunde, fytochemie, geologie en delfstoffenonderzoek.